Cześć i sławienie pamięci zmarłych

 

 Stan Borys - Popiół i Diament.wmv

      

   Cześć pamięci tych, którzy odeszli na wieczną służbę!

Święto Zmarłych, początek listopada, to czas przeznaczony, między innymi, na wspomnienia zmarłych, refleksję i zadumę nad kolejami życia.
To oczywiście nie jedyny czas na wspomnienia i zadumę, ale czas, w którym to zademonstrujemy.

       Kultywowanie pamięci o zmarłych jest świadectwem kultury, rytuałów pogrzebowych i obyczajowości. Stawianie nagrobków, pomników, tablic pamiątkowych, napisów ad futuram rei memoriam - na przyszłą rzeczy pamiątkę, integruje ludzi, niweluje anonimowość, ułatwia  powyższe.

"Co raz to z ciebie, jako z drzazgi smolnej, 
 wokoło lecą szmaty zapalone. 
Gorejąc nie wiesz, czy stawasz się wolnym ? 
 Czy to co twoje ma być zatracone ? 
Czy popiół tylko zostanie i zamęt?
Co idzie w przepaść, zburzą czy zostanie ? 
Na dnie popiołu gwiaździsty dyjament,
Wiekuistego zwycięstwa zaranie..." (x2)                                                                  (C.K. Norwid - Tyrtej)           "Popiół i Diament" - Stan Borys                                    

 Śmierć nie jest kresem naszego istnienia - żyjemy w naszych dzieciach i następnych pokoleniach. Albowiem oni to dalej my, a nasze ciała to tylko zwiędłe liście na drzewie życia.
                                                                                         Albert Einstein

Święto Żołnierza Rezerwy

Decyzją Ministra Obrony Narodowej nr 196/MON z dnia 28 listopada 2019 r. dzień 10 października został ustanowiony Świętem Żołnierza Rezerwy.

Święto jest wyrazem szacunku dla żołnierzy Rzeczypospolitej Polskiej, którzy na każde wezwanie stawiają się do służby, aby stać na straży bezpieczeństwa państwa.

Data obchodów tego święta Żołnierza Rezerwy nie jest przypadkowa i nawiązuje do 10 października 1410 r. Tego dnia, pod Koronowem, razem z pospolitym ruszeniem stanęli na wezwanie króla Władysława II Jagiełły, aby podjąć walkę ze zbliżającym się najazdem krzyżackim. 

Bitwa zakończyła się zwycięstwem Wojska Polskiego i była przykładem jednej z najszybszych mobilizacji zbrojnych w historii średniowiecznej Europy.

 Rezerwiści, żołnierze do "szóstego krzyżyka".